Εκτίμηση αβεβαιότητας νέας μεθόδου προσδιορισμού οριακών προσμίξεων πετρελαίου ντήζελ σε βενζίνη - Παναγιώτου, Βασίλειος (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Χημικών Μηχανικών. Τομέας Σύνθεσης και Ανάπτυξης Βιομηχανικών Διαδικασιών. Εργαστήριο Τεχνολογίας Καυσίμων και Λιπαντικών, 2014)
Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος μέτρησης του υπολείμματος της βενζίνης και γίνεται εκτίμηση της αβεβαιότητας της μεθόδου. Η νέα αυτή μέθοδος είναι πιο γρήγορη από εκείνη της ατμοσφαιρικής απόσταξης, ενώ απαιτεί και πολύ μικρότερη ποσότητα δείγματος (περίπου 4 ml). To βασικότερο όμως πλεονέκτημά της είναι ότι μπορεί να δώσει καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά τον εντοπισμό επιμολύνσεων χαμηλότερων ποσοστών, ειδικότερα στην περιοχή συγκεντρώσεων γύρω από το 2 % w/w. Εκτιμήθηκε η αβεβαιότητα της μεθόδου προσδιορισμού του υπολείμματος εφαρμόζοντας την Οδηγία ISO/IEC Guide 98-3:2008 “Guide to the Expression of Uncertainty in Measurement”. Σύμφωνα με την οδηγία αυτή η συνολική αβεβαιότητα μιας μέτρησης εκτιμάται αφού αναγνωρισθούν, ποσοτικοποιηθούν και συνδυαστούν όλες οι συνιστώσες (πηγές) αβεβαιότητας που σχετίζονται με τη μέτρηση αυτή. Ακολουθήθηκαν τα βασικά στάδια της εκτίμησης της αβεβαιότητας μιας μέτρησης που είναι η διαμόρφωση (formulation), η διάδοση (propagation) και η σύνοψη (summarizing). Διαμορφώθηκαν τα αντίστοιχα ισοζύγια αβεβαιότητας και προέκυψαν οι τιμές των αβεβαιοτήτων (υπολογισμένες για διάστημα εμπιστοσύνης 95%, k=2) καθώς και τα εύρη σφαλμάτων (Error Span) για μίγματα 1,61, 2,20, 2,50 και 2,80 % w/w ντήζελ. O καθορισμός ενός εύρους στο οποίο θα εμπεριέχεται ένα μεγάλο ποσοστό (95%) των μετρούμενων τιμών, συμβατών με τις συνθήκες μέτρησης του υπολείμματος, διευκολύνει στην περίπτωση λήψης αποφάσεων και αξιολόγησης της συμμόρφωσης ενός καυσίμου. Οι αβεβαιότητες που προέκυψαν κρίνονται κατάλληλες για την σκοπούμενη χρήση της νέας μεθόδου, λαμβάνοντας τιμές από 0,09 έως 0,31 % w/w. Επειδή ο κυρίαρχος παράγοντας αβεβαιότητας είναι η διασπορά των μετρήσεων λόγω τυχαίων σφαλμάτων υπάρχει η δυνατότητα για σημαντική μείωση της αβεβαιότητας της μεθόδου μέσω διενέργειας περισσοτέρων μετρήσεων και υπολογισμού του μέσου όρου αυτών. Για το λόγο αυτό έγιναν υπολογισμοί αβεβαιοτήτων με αποτελέσματα που δίνονται ως μέσος όρος 1, 2, 3, 4 και 5 επαναληπτικών μετρήσεων, από όπου διαπιστώθηκε η μείωση έως και 50% της διευρυμένης (ολικής) αβεβαιότητας.