Η επιστήμη της πολυπλοκότητας και ο σχεδιασμός του χώρου : το παράδειγμα των πρακτικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή - Σκριμιζέα, Ειρήνη - Μαρία. ([χ.ό.], 2014)
[Στον επιστημονικό κόσμο είναι σήμερα αποδεκτό, ότι σχεδόν όλα τα φυσικά και κοινωνικά συστήματα είναι αλληλοεξαρτώμενα, δυναμικά, μη γραμμικά, πολύπλοκα προσαρμοστικά συστήματα, τα οποία παρόλη τη ρευστότητα της συμπεριφοράς και των αλληλοδράσεών τους, παράγουν χαρακτηριστικά μοτίβα-πρότυπα. Οι επιστήμονες, αξιοποιώντας τις σύγχρονες τεχνολογίες, είναι σήμερα σε θέση να αναγνώσουν, να ερμηνεύσουν, να κατανοήσουν, αλλά και να προβλέψουν, ως ένα βαθμό, τη συμπεριφορά των πολύπλοκων προσαρμοστικών συστημάτων. Στην παρούσα εργασία, αναγνωρίζοντας πως ο σχεδιασμός του χώρου αφορά σε τέτοια, πολύπλοκα συστήματα, επιχειρούμε τη θεώρησή του, μέσα από τη συγκεκριμένη, αντίστοιχη επιστημονική θεωρία. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν τον σχεδιασμό, ως μια συνεχή διαδικασία ανάγνωσης, ερμηνείας, κατανόησης του εκάστοτε πολύπλοκου παρόντος, ώστε λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα του υπό μελέτη συστήματος και αντιμετωπίζοντας πιθανές αποκλίσεις, από τις εκάστοτε πορείες, που θεωρούμε πως ανταποκρίνονται περισσότερο στις επιθυμίες μας, να προσεγγίζουμε ένα επίσης επιθυμητό μέλλον. Έτσι, στην έννοια της αειφορίας, ως πλαίσιο αντιμετώπισης των προβλημάτων και διαμόρφωσης των επιθυμιών μας, υπεισέρχεται η ανθεκτικότητα, ως χαρακτηριστικό του συστήματος, που πρέπει να ενδυναμώνει ο σχεδιασμός, για να κινείται το σύστημα σε αειφόρες τροχιές. Οι παραπάνω θεωρητικοί συλλογισμοί ολοκληρώνονται με το παράδειγμα που αφορά στον νέο ρόλο, που καλείται να διαδραματίσει ο σχεδιασμός του χώρου, ώστε να ανταποκριθεί στο πολύπλοκο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Οι πρακτικές προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, αφενός περιγράφουν τη νέα φιλοσοφία που εισάγει η αποδοχή της πολυπλοκότητας στον σχεδιασμό του χώρου, αφετέρου δημιουργούν προβληματισμό ως προς την πρακτική εφαρμογή αυτής της φιλοσοφίας, σε στρατηγικές και εργαλεία, που εξαρχής έχουν αναπτυχθεί βάση μιας αναγωγιστικής και απόλυτα ορθολογιστικής λογικής.]