Η περιπλάνηση ως μέσο ανάγνωσης και επαναπροσδιορισμού του αστικού χώρου : flanerie - Μιχαήλ, Ναυσικά
[Από τότε που η περιπλοκότητα των πολιτικοοικονομικών και κοινωνικών δομών άρχισε να διαμορφώνει την πόλη όπως την εννοούμε σήμερα, οι χρήστες ξεχνούν να βιώσουν τον αστικό χώρο. Τείνουν να διασχίζουν το δημόσιο χώρο σαν να θέλουν να περάσουν βιαστικά μέσα από ένα «υπόλοιπο», από αυτό που απομένει όταν από το όλον αφαιρεθούν οι χώροι στους οποίους επιτελούνται οι σημαντικές λειτουργίες. Κάπως έτσι, προκύπτει η σημασία της περιπλάνησης, ως εκούσιας ανάγνωσης της αστικής ολότητας, για τη διαμόρφωση του αστικού βιώματος και κατ' επέκταση τον επαναπροσδιορισμό των νοητικών εικόνων. Από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα, η προσέγγιση της περιπλάνησης ως διαδικασία-εργαλείο αντίληψης της πόλης, και όχι μόνο, έχει απασχολήσει διάφορους καλλιτέχνες και θεωρητικούς, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εντοπίζεται σε τρεις περιπτώσεις. Το 1860, ο Charles Baudelaire εισήγαγε το πορτραίτο του flaneur που περιφέρεται στη μοντέρνα μητρόπολη του Παρισιού της Δεύτερης Αυτοκρατορίας. Εκατό χρόνια αργότερα, στο Παρίσι του Μοντέρνου Κινήματος, ιδρύθηκε η Καταστασιακή Διεθνής, που ανέπτυξε, στα πλαίσια..].