Επιστροφή στην πλατεία : ο δημόσιος χώρος στο δυτικό κομμάτι του ιστορικού τριγώνου - Ζηλάκου, Μαριέττα
[Όταν σκεφτόμαστε μια πλατεία μας έρχεται στο μυαλό ένας πλάτανος, ένα καφενείο, παιδιά να παίζουν, ο ήχος των γέλιων, η καμπάνα της εκκλησίας, η θέα, το έντονο πράσινο, ο ελληνικός καφές, φωνές, παγκάκια, πλανόδιοι με τις πραμάτειες τους, μουσικοί, τουρίστες, άστεγοι, ξενοδοχεία, μετρό. Πιθανότατα οι αρχικοί χαρακτηρισμοί να αποτελούν μια πιο "ρομαντική" προσέγγιση για την εικόνα της πλατείας, καθώς κατέχουν μια βαθιά ριζωμένα βιωματική σχέση με τον συγκεκριμένο χώρο. Υπάρχει μια σύγχυση πάνω στο τι είναι πραγματικό, τι είναι καθημερινό, τι είναι αστικό και τι είναι τελικά καλαίσθητο. Από το παρελθόν μέχρι σήμερα και από την πόλη μέχρι το χωριό, η εικόνα της πλατείας έχει αλλάξει ριζικά. Το μη αστικό φαντάζει πιο αγνό και αυθεντικό ενώ το αστικό τοπίο φαίνεται απειλητικό και άγνωστο. Ποιοι είναι τελικά οι παράγοντες που κατέστησαν αυτό το σημαντικό συστατικό της ζωής των ανθρώπων ένα δευτερεύον στοιχείο; Πότε σταμάτησε το δημόσιο να είναι πραγματικά δημόσιο; Πως ο όρος "δημόσιος" έρχεται αντιμέτωπος με τα σημερινά δεδομένα; Σε μια εποχή που τα περίκλειστα εμπορικά κέντρα..].