Η αναπαράσταση του εγκλεισμού : DOGville Vs DOGtooth - Αργυράκη, Δήμητρα
[ Στόχος στην διάλεξη αυτή είναι να αναλύσουμε τις χωρικές ιδιότητες του εγκλεισμού. Ως εργαλείο και κύριο όχημα της διερεύνησής μας επιλέγουμε την αναπαράστασή του μέσα από την τέχνη του κινηματογράφου, και συγκεκριμένα μέσα από δύο ταινίες, οι οποίες φαινομενικά δεν παρουσιάζουν ομοιότητες, αλλά και οι δύο διαχειρίζονται το ζήτημα του εγκλεισμού, μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Αυτές είναι το Dogville του Δανού σκηνοθέτη Lars von Trier (2003), και ο Κυνόδοντας (Dogtooth) του Γιώργου Λάνθιμου (2010). H μεθοδολογία με την οποία προσεγγίζεται το θέμα μας, ξεκινά με την ανάλυση των ταινιών, που θα γίνει συναρτήσει του χώρου. Ταυτόχρονα, μελετούνται οι τρόποι και οι διαδικασίες που οδηγούν ένα άτομο αρχικά στον αποκλεισμό από τους υπόλοιπους και εν συνεχεία στον εγκλεισμό του, όπως αυτός φαίνεται από τα μάτια των σκηνοθετών. Στη συνέχεια εντοπίζονται οι χωρικές του ιδιότητες, αλλά και οι μετασχηματισμοί που απαιτούνται για να τον καταστήσουν δυνατό, ενώ διαπιστώνεται ότι ο εγκλεισμός παράγεται σε πολλαπλά επίπεδα και πως η χωρική παράμετρος δεν είναι η μοναδική προϋπόθεση.]