Mediolanum (286-402 μ.χ.) : αυτοκρατορική αυλή και εκκλησιαστική εξουσία - Καρσιώτη, Γεωργία
[Η διάλεξη αυτή μελετά την πόλη και την αρχιτεκτονική του Μιλάνου για το χρονικό διάστημα από το 286 έως το 402 μ.Χ., οπότε αποτελεί μία από τις πρωτεύουσες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όπως καθιερώνονται από το σύστημα της Τετραρχίας. Αρχικά βλέπουμε τα στάδια εξέλιξης της πόλης από την κελτική ίδρυση του οικισμού μέχρι το 286, που αποτελεί μία ήσυχη ρωμαϊκή επαρχία. Η οριστική μεταβολή για το Μιλάνο επέρχεται με την ανάδειξή της σε πρωτεύουσα από το Μαξιμιανό. Έκτοτε, η εικόνα της πόλης μεταβάλλεται με δημόσια έργα για το νέο ρόλο της. Την ύπαρξη της αυτοκρατορικής αυλής ολοκληρώνει η επισκοπική έδρα, η οποία μετά το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313 και έπειτα, εισάγει την πόλη στο νέο χριστιανικό κόσμο. Ο επίσκοπος Αμβρόσιος, homo universalis της εποχής του, θα διαμορφώσει, μέσω των εξωτείχιων εκκλησιών του, νέες τυπολογίες, που θα διαδοθούν σε όλη τη Δύση καθιστώντας το Μιλάνο επίκεντρο της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής τον 4ο αιώνα. Ξεκινώντας από την περιγραφή της εικόνας της πόλης, όπως αυτή διαμορφώνεται από τη συνύπαρξη της αυτοκρατορικής αυλής και της εκκλησιαστικής εξουσίας,..].