Μία κριτική προσέγγιση του χώρου, διαβάζοντας το "Κτίσμα" του Kafka - Σπανού, Κέλλυ
[Στη διάλεξη αυτή, γίνεται μία προσπάθεια ανάγνωσης-ερμηνείας του χώρου, με αφορμή το χώρο που συστήνεται μέσα από το διήγημα του Franz Kafka, το "Kτίσμα". Tο διήγημα είναι ο μονόλογος ενός απόκοσμου πλάσματος, που προσπαθεί να κατασκευάσει το καταφύγιό του, προκειμένου να προστατευτεί από τους εχθρούς του. Το καταφύγιο αυτό, είναι ένα λαγούμι, μία δαιδαλώδης υπόγεια κατασκευή, χωρίς συγκεκριμένα όρια, η οποία υπόκειται σε μία συνεχή αλληλεπίδραση με τον κάτοικό της, καθώς το μυστηριώδες αυτό ον, την τροποποιεί προκειμένου να ανταποκρίνεται στην ανάγκη του για προστασία. Αυτή η συνεχής αλληλεπίδραση οδηγεί στη μεταβλητότητά της. Eίναι ένας υβριδικός χώρος που ορίζεται στα όρια του ονείρου και της πραγματικότητας, στο μεταίχμιο ενός κόσμου υπαρκτού και ενός "φανταστικού", ιδωμένου αποκλειστικά από το πλάσμα. Στη χωρική αυτή συνθήκη, η γραμμικότητα του χρόνου ανατρέπεται και το συμπαγές του χώρου αποσυναρμολογείται. Είναι χώρος εμποτισμένος με χαρακτηριστικά, ίσως και στοιχειωμένος από τη φαντασίωση του κατοίκου του, όπως θα έλεγε ο Michel Foucault. Ως παρατηρητές λοιπόν,..].