Η έννοια της διαχρονικότητας στον αστικό σχεδιασμό - Μπουγουλιά, Ειρήνη
[ Γίνεται μία εξέταση του ρόλου της διαχρονικότητας στον αστικό σχεδιασμό και του πώς οι εξελίξεις στον τεχνολογικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό τομέα της ανθρώπινης ζωής έχουν επιφέρει αλλαγές στο λειτουργικό χρόνο ζωής των κτιρίων και κατά συνέπεια, στην κατασκευή αυτή καθ' εαυτή. Με στόχο να επαναπροσδιοριστεί η αξία της ευθύνης αλλά και της προσφοράς της αρχιτεκτονικής στις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου, εξετάζεται η μεταβολή της έννοιας της διαχρονικότητας και το πέρασμα από την ανθεκτικότητα- μονιμότητα στη βιωσιμότητα- προσαρμοστικότητα του σχεδιασμού και των κατασκευών. Ερευνάται η συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη μιας βιώσιμης- ευπροσάρμοστης- «εφήμερης» αρχιτεκτονικής και ενός πιο ευέλικτου αστικού σχεδιασμού. Μέσα από παραδείγματα, μεμονωμένα αλλά και του συνολικού έργου αρχιτεκτόνων, παρουσιάζονται μερικοί τρόποι αντιμετώπισης αυτής της σύγχρονης και ταυτόχρονα πρωτοφανούς ενδιαφέροντος πρόκλησης, φτάνοντας μέχρι τις (βρεφικής ακόμα ηλικίας) περιπτώσεις «παρασιτισμού», δηλαδή της αρχιτεκτονικής που επιτρέπει μια συμβιωτική σχέση ανάμεσα..].