Το άνοιγμα, το γυαλί και η διαφάνεια - Λαφάκης, Αθανάσιος
[Γνωρίζουμε τον κόσμο από αυτά που βλέπουμε: μέσα από ένα παράθυρο κτιρίου, τηλεόρασης, οθόνης, μέσα από τα γνωστά «windows». Το παράθυρο δημιουργήθηκε σαν μια οπή στον τοίχο για αερισμό και φωτισμό. Ωστόσο, το ταυτόχρονα με το λειτουργικό του ρόλο , αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της μόρφωσης της όψης. Σε μια δεύτερη αρχιτεκτονική ανάγνωση, με το άνοιγμα εισάγονται οι έννοιες του κενού και του πλήρους. Επιπρόσθετα, εκφράζεται η χωρική σχέση του μέσα με το έξω, μάλιστα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, ότι είναι ο ενδιάμεσος χώρος, μεταξύ του «έξω» και του «μέσα», του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου. Εισάγεται με αυτό τον τρόπο και η έννοια της θέασης, η οποία με το πέρασμα των χρόνων απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στην εσωτερική λειτουργία του κελύφους και της ζωής μέσα σε αυτό. Το παράθυρο λοιπόν έγινε το «κάδρο» του «έξω» κόσμου . Την ίδια στιγμή όμως έγινε και κάδρο του «μέσα» κόσμου. Ένα κάδρο που αργότερα έγινε τρόπος προβολής ή έκθεσης της ζωής, μέσα σ΄ενα κέλυφος για τον περαστικό ή για το γειτονικό κτίριο. Ενώ στη συνέχεια, το ίδιο το παράθυρο έδωσε τη θέση του..].