Διαβάζοντας την πόλη, περπατώντας με τη Lifo - Πουλοκέφαλου, Δήμητρα
[Το τοπίο της πόλης δεν είναι προκατασκευασμένη αρχιτεκτονική ύλη εμπλουτισμένη από ένα τεράστιο όγκο κωδικοποιημένων πληροφοριών. Ο χρήστης είναι ενεργός δράστης που μετασχηματίζει τα νοήματα που εμπεριέχονται στο υπάρχον αστικό κείμενο. Επεμβαίνει στη χωρική αφήγηση. Οι αφηγήσεις κάθε μέρα διασχίζουν και οργανώνουν τόπους και τους συνδέουν με ανθρώπους και περιστάσεις. Οι τόποι εντυπώνονται στη μνήμη και ανακαλούνται απ' αυτήν όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία και τότε συνιστούν μία ανάμνηση. Τέτοιοι τόποι μπορεί να είναι τόποι μακρινών προορισμών που να θυμίζουν την καλβινική αφήγηση στις Αόρατες πόλεις, αλλά μπορεί να προκύπτουν και απ' τα ταξίδια στην ίδια την πόλη, μέσα από την καθημερινή πρακτική. Μέσα από την καθημερινή πρακτική διαμορφώνεται η εμπειρία στην πόλη, περπατώντας σε κάθε σημείο, συλλέγοντας οι εικόνες. Άραγε οι εντυπώσεις και οι εικόνες από τον εκάστοτε τόπο είναι καθαρό προϊόν που πηγάζει από την εξερεύνηση της πόλης ή εν μέρει κατασκευάζονται και προεικονίζονται από «εξειδικευμένους» φορείς ενημέρωσης, από εμπειρογνώμονες οδηγούς πόλης;..].