Ίχνος - Δασκαλάκη, Αικατερίνη Ολυμπία
[Το ίχνος δεν είναι κάτι που απαραίτητα παραμένει, μπορεί να εξαλειφθεί, είναι αυτό που αναφέρεται σε κάτι, χωρίς αυτό να είναι αυτόνομα παρόν. Εμπεριέχει την έννοια του χρόνου, καθώς αυτό δεν θα μπορούσε να συντελεστεί χωρίς την συμβολή και την διάρκειά του. Παρατηρώντας τα φυσικά ίχνη, ακολουθούμε τον τρόπο με τον οποίο η φύση τροφοδότησε τη σκέψη του πρωτόγονου για να κωδικοποιήσει τις αρχές της, σε σχήματα και χωρικές διατάξεις. Το αποτύπωμα της χειρονομίας του ανθρώπου στη θάλασσα, το ίχνος της χαρακιάς του, του οργανικά συμπληρωματικού με τη γη, πάντα συγκινούσε το βλέμμα και γέμιζε με ερωτήματα το νου, που προσπαθούσαμε να απαντήσουμε. Το ίχνος αυτό της πράξης του, έγινε φορέας νοημάτων που μεταφέρονται στο χρόνο ως αρχέτυπες δομές. Δομές, που επανεκφρασμένες, μπορούμε να αναγνώσουμε σήμερα στις αγωνιώδεις εκφράσεις ενός παιδιού, ακόμη και στα νεφελώδη εκείνα πρώτα σκίτσα αναζήτησης της ιδέας του αρχιτέκτονα. Kάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, όμως, που συντελείται σ' ένα χώρο, τον φορτίζει, αφήνει το άυλο αποτύπωμά της σ' αυτόν..].