Από τον ήχο στο χώρο : ήχοι και αντίληψη του χώρου - Δανεσή, Ελένη Γ
[Η ικανότητα να αντιλαμβάνεται κανείς το περιβάλλον ακούγοντας έχει υποβαθμιστεί από την παντοκρατορία της εικόνας. Η εικόνα κατακλύζει στην καταναλωτική κοινωνία, μια κοινωνία όπου οι αισθήσεις είναι κυρίως διαχωρισμένες σύμφωνα με το δίπολο βιολογικό όργανο-φυσικό ερέθισμα. Τα αυτιά είναι για να ακούμε ήχους, τα μάτια για να βλέπουμε το φως, το δέρμα για να αγγίζουμε επιφάνειες. Η έμφαση δίνεται στην όραση, ωστόσο και η ακοή παίζει σπουδαίο ρόλο στην αντίληψη του χώρου. Η ακοή είναι αυτή που βοηθά στον εντοπισμό του ήχου, από τι και από πού προέρχεται, και κατά συνέπεια στον προσδιορισμό, ανάλογα με τις εμπειρίες σε παρεμφερή ακούσματα, του πού βρίσκεται κανείς και τι συμβαίνει. Έτσι, η ζωή μέσα στο φυσικό και τεχνητό περιβάλλον σκιαγραφείται μέσα από τους ήχους. Ο ήχος γεννιέται από την κίνηση, βρίσκεται εν κινήσει, γίνεται αντιληπτός ως κίνηση. Ο χρόνος είναι ο εγγενής χαρακτήρας της κίνησης που επιτρέπει την αρίθμηση των διαδοχικών καταστάσεων, οι οποίες σημαδεύονται από μια σαφή διάκριση μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Ως κίνηση, το φαινόμενο του ήχου συνδέεται..].