Υδάτινα. Τοπία - Νικολούτσου, Βασιλική
[Ουρανός και γη. Επίπεδα του γενικού 'ορατού'. Επιφάνειες παράλληλες, που διαλέγονται και οριοθετούν ένα ζωντανό πεδίο αλληλεπιδράσεων. Το φυσικό τοπίο, πυκνωτής στοιχείων που ορίζουν το κενό και το πλήρες, που διαμορφώνουν χωρικές συνέχειες και ασυνέχειες, εμφανίζεται σε ατέρμονες παραλλαγές και μορφές, με διακριτά χαρακτηριστικά για κάθε μια από αυτές. Το έδαφος- η στεριά, στοιχείο επιφανειακό, σταθερό και φαινομενικά μη κινητικό, γεννά και χρωματίζεται από τη βλάστηση, στην τρισδιάστατη γεωμετρία του, ορίζει και ορίζεται από την υδάτινη επιφάνεια. Σε αυτό το χωρικό πλαίσιο, τον ευρύτερο όγκο που περιέχεται στο δίπολο στεριά- ουρανός, μελετάται η ιδιαίτερη φύση του νερού, η γοητεία της ύπαρξης του υγρού στοιχείου. Προσέγγιση του φυσικά ποιητικού και του ποιητικά φυσικού, ως μία επιβράβευση του λιτού, λακωνικού και ωραίου τοπίου. Της γραφής του ανθρώπου που συμπληρώνει τον λευκό καμβά του 'υδάτινου τοπίου', ως μέρος της δράσης, ως σοφό ίχνος, ως θραύσμα. Όμορφο θραύσμα αρχιτεκτονικής. Βιώματα όλων μας, σε ανύποπτο χρόνο. Ανασκόπηση στις προσωπικές εμπειρίες, στο υλικό..].