Ακουστικός και αρχιτεκτονικός σχεδιασμός θεάτρων : θέμα απλής συνύπαρξης ή γόνιμης συμβίωσης; - Λεβισιάνος, Γεώργιος
[Η θεατρική τέχνη υπήρξε από την αρχαιότητα σημαντικό στοιχείο του Δυτικού πολιτισμού, της Δυτικής κουλτούρας και σκέψης. Κατ΄ αναλογία, και τα θεατρικά οικοδομήματα που την στέγαζαν υπήρξαν εξαιρετικής σημασίας για τις πόλεις τόσο ουσιαστικά όσο και συμβολικά. Φυσικά τα αρχιτεκτονικά κελύφη ακολούθησαν την μοίρα του θεατρικού είδους με αποτέλεσμα από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας οι μορφές που συναντάμε να είναι ποικίλες ανάλογα με τις αισθητικές άλλα και λειτουργικές απαιτήσεις. Με το πέρασμα των αιώνων και την παρακμή του θεάτρου ως τέχνη, ήρθε και η παρακμή των αντιστοίχων κελυφών. Μαζί φαίνεται πως χάθηκε η γνώση άλλα και η συνάφεια που αυτή είχε με την αρχιτεκτονική συνθετική σκέψη. Έτσι όταν οι συνθήκες επέτρεψαν την αναβίωση της θεατρικής τέχνης οι αρχιτέκτονες απέτυχαν ή δεν επεδίωξαν να εμβαθύνουν σε θέματα ακουστικής των χώρων με αποτέλεσμα την δημιουργία λαμπρών μεν οικοδομημάτων που όμως δεν επιτελούσαν πολύ καλά την λειτουργία τους ως χώρων ακρόασης. Τα τελευταία σχεδόν 100 χρόνια η διατύπωση του νόμου της ακουστικής από τον Sabine και η θεμελίωση..].