Ο Baudelaire και ο Benjamin στο Παρίσι του μετακινούμενου χρόνου - Κριμίζη, Σοφία
[Τρεις πρωταγωνιστές σε τρεις διαδοχικές χρονικές στιγμές αναλύουν ο ένας το έργο του άλλου με κοινή καταβολή και εμμονή την αποκωδικοποίηση και κατάκτηση του Παρισιού. Το εσωτερικό, το πλήθος, το τέλος. Σε τρεις κινήσεις, εμπνευσμένες από το έργο του Benjamin, όταν αυτός αναλύει τον Baudelaire, επιχειρείται μία αναλογία ανάμεσα στην παρισινή στοά και στη στοά του μετρό, τον flaneur του Baudelaire και του Benjamin με εκείνον στον οποίο δύναται κανείς να μεταμορφωθεί κινούμενος στο παρισινό μετρό. «Μέσα στο μετρό ένιωσα την ολοκλήρωση της πίστης του Baudelaire για την βίωση μιας καθ' ολοκληρία δημόσιας πόλης, την ένταση του περάσματος που εντοπίζει ο Benjamin και την δημοκρατία του πλήθους που ψάχνει ο Poe. Βρέθηκα σε ένα τόπο μαγικό ο οποίος κατάφερνε να με διακτινίζει παντού. Όταν βρισκόμουν στο μετρό βρισκόμουν εν δυνάμει σε όλο το Παρίσι, στριμωχνόμουν μέσα στο υγρό πλήθος που μεταγγιζόταν σε βαγόνια και σταθμούς. Κάθε κάθοδος στον υπόγειο κόσμο του μετρό, κάθε τελετουργική χρήση του αποτελούσε μια χορογραφία που δημοκρατικά επιβαλλόταν σε όλους μας..].