VEkRwV Topio - Γεωργακοπούλου, Νικολέτα
[Σήμερα ζούμε σε κοινωνίες οι οποίες, με ψυχολογικά τεχνάσματα, προτείνουν τη διαγραφή της απώλειας, παρόλο που η φιλοσοφική, υπαρξιακή θεώρηση της αθανασίας προϋποθέτει την αποδοχή του θανάτου. Δεν προβαίνουν οι σύγχρονες κοινωνίες στη πρόταση της διαγραφής επιζητώντας την αθανασία αλλά επιδιώκουν να κατασκευάσουν την ψευδαίσθηση της αθανασίας. Μπορεί ο εγκλεισμός του θανάτου πίσω απότοίχους, να είναι ένα τέτοιο τέχνασμα, με το οποίο η πόλη απαλλάσσεται από την παρουσία του και καθαρίζει το χώρο από τα σημάδια του. Ο χώρος όμως παύει να είναι ομοιογενής, όταν αποκλείεται από αυτήν, μια από τις δύο πιθανές καταστάσεις για τον άνθρωπο, η ανυπαρξία. Όπως χαρακτηριστικά παρατηρεί ο Jean-Didier Urbain, έκδηλη είναι η μετατόπιση της ψυχολογικής διαχείρισης της αγωνίας του διαρκώς επικείμενου θανάτου, από τα στρατηγήματα της εφεύρεσης της ελπίδας για μια μετά θάνατο ζωή στις βιοιατρικές εφευρέσεις, με στόχο την αποκατάσταση της φθοράς και την ψευδαίσθηση της εσαεί συντήρησης της ζωής..]