Τοιχο-γραφήσεις : μία διερεύνηση του ορίου - Γιαννουλοπούλου, Λύδια
[Η γενική αντίληψη του ορίου το συμπυκνώνει γύρω από τις έννοιες του πέρατος, του ακραίου σημείου. Το πιο ευδιάκριτο αρχιτεκτονικό εργαλείο που συνιστά την έννοια του ορίου είναι ο τοίχος. Έχει την δυνατότητα να διαχωρίζει, να περιορίζει, να οριοθετεί και να καθορίζει, αλλά ακόμη και να ενοποιεί -πολλές φορές- στοιχεία σε ένα σύνολο. Δύναται να μετατρέπει τον φυσικό χώρο σε κοινωνικό, ενεργητικό, να προσδίδει ζωή και δράση, να συγκροτεί λειτουργίες. Ο τοίχος μεταλλάσσεται σε ένα πολυδιάστατο και πολυσήμαντο όριο, εξελισσόμενο παράλληλα με την κοινωνία που εξυπηρετεί.. Η ορθή κατανόηση όμως της έννοιας τους, επιβάλλει να τα θεωρήσουμε ως εύπλαστα και μεταβαλλόμενα, οργανικά μέρη ενός πολυεστιακού συστήματος και όχι άγονα μέρη μιας πολικότητας.]