Ο φωταγωγός στην αρχιτεκτονική του μεσοπολέμου - Καλογεροπούλου, Μαρία
[Στις αρχές του 20ου αιώνα η εισαγωγή του σκυροδέματος στην αρχιτεκτονική και το στεγαστικό πρόβλημα των προσφύγων οδηγούν στη γένεση της πολυκατοικίας που δίνει λύσεις αλλά παρουσιάζει κι αυτή τις αδυναμίες της, λόγω της ανάπτυξης ενός πυκνού, συνεχούς οικοδομικού συστήματος με πολυώροφα κτίρια, και ως εκ τούτου, τη δημιουργία όχι ιδιαίτερα φωτεινών διαμερισμάτων. Για τη λύση του προβλήματος προωθήθηκε ο φωταγωγός, του οποίου η αντιμετώπισή από το σχεδιαστή-μηχανικό τα μεσοπολεμικά χρόνια, είναι πολύ διαφορετική από ότι σήμερα, Οι φωταγωγοί στην αρχική αυτή περίοδο εφαρμογής τους ήταν εσωτερικά κενά μεγάλων διαστάσεων, όπου εκτός από τα παράθυρα των δευτερευόντων δωματίων.. Προφανώς όμως, δεν είναι όλοι οι φωταγωγοί επιτυχημένοι. Σταδιακά προκειμένου να εξοικονομηθεί χώρος για ένα παραπάνω δωμάτιο στο διαμέρισμα, ο φωταγωγός συρρικνώνεται παίρνοντας τις ελάχιστες δυνατές διαστάσεις. Με αυτή την τακτική το νόημα χάνεται και η λειτουργία αναιρείται όπως αποδεικνύεται από διάφορα αντιπαραδείγματα.]