Το ποτάμι ως φυσικό στοιχείο στην αρχιτεκτονική - Παπαστεργίου, Ευαγγελία
[Το νερό του ποταμού, με όλους τους Μύθους και τις δεισιδαιμονίες που έφερε στα νερά του, με όλες τις παραδόσεις και την κουλτούρα των περιοχών τις οποίες διέσχιζε, θεοποιήθηκε και λατρεύτηκε. Συνδέθηκε με τη ζωή και την γέννηση του ανθρώπου και αποτέλεσε χώρο κατάλληλο για κατοίκηση. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος επέλεξε να ζήσει κοντά του χτίζοντας στην αρχή μικρούς οικισμούς οι οποίοι με το πέρασμα του χρόνου εξελίχθηκαν σε πόλεις. Υπήρξε το θεμέλιο μεγάλων πολιτισμών, τόσο γιατί ευνόησε τη σύνδεση με άλλες περιοχές, όσο και γιατί συνέβαλλε το ίδιο σε αυτό το γεγονός, ακόμα και με την κίνησή του (δυναμική ενέργεια). Ο άνθρωπος, με τον τεχνικό πολιτισμό που ανέπτυξε κατάφερε να το εντάξει στο κτισμένο περιβάλλον, να το περιορίσει και να το σχηματοποιήσει, ακόμα και να το εξαφανίσει όπου αυτός ήθελε. Σήμερα εκτός από αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό στοιχείο, το ποτάμι αποτελεί και χώρο χαλάρωσης, ψυχαγωγίας, άθλησης και ως εκ τούτου αναζωογόνησης.. να ζήσει δίπλα του και να δημιουργήσει με αυτό είτε με την έμπνευση που αυτό του προσφέρει.]