Οταν η αρχιτεκτονική παίζει από το κατασκευαστικό παιχνίδι ως το παιχνίδι της κατασκευής - Ζιούβα, Ισμήνη ([χ.ό.], 2004)
[Η σημασία των παιχνιδιών για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι μεγάλη. Σαν τέτοια παιχνίδια παρουσιάζονται τα κατασκευαστικά, αποτελούνται από τυποποιημένα-ταξινομημένα κομμάτια. Η ιστορία αλλά και τα υλικά τους, διαφοροποιήθηκαν ανάλογα με τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες της κάθε εποχής. Ετσι τα υλικά που συναντάμε είναι το ξύλο, η πέτρα, το μέταλλο, το χαρτί και το πλαστικό, αλλά και ψηφιακά αντίστοιχα παιχνίδια που παρουσιάζονται μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Σε κάποια πανεπιστήμια έγινε προσπάθεια, μέσω αυτών των παιχνιδιών, να διδαχθεί η αρχιτεκτονική σύνθεση. Συγκεκριμένα η σχέση που έχουν με την αρχιτεκτονική είναι πολύπλοκη-κυκλική και συνεχής, καθώς επηρρεάζονται στα έργα μεγάλων αρχιτεκτόνων όπως ο F.L. Wright, ο C. Eames, ο Κανδύλης, ο R. Eisenmann, ο R. Venturi, ο N. Foster ή οι Herzog και de Meuron.]